Nuus

Gesonde lentekruid met knoffelaroma: wilde knoffel is nou in die hoogseisoen


Gesonde wilde knoffel is in die lente in die hoogseisoen

Bärlauch is tans in die hoogseisoen. Die gesonde lentekruid met die subtiele knoffelaroma gee talle geregte 'n interessante geur. As u die heerlike kruie self in die natuur wil versamel, moet u oppas om dit nie met baie giftige plante te verwar nie.

Die seisoen duur net tot Mei

Bärlauch is tans in die hoogseisoen. As u van die vars lentekruid wil geniet, moet u dit nou kry, want die seisoen duur net tot Mei. Die subtiele knoffelaroma is ideaal vir kwarkgeregte, smeerpitte en pesto. Sop, slaaie en vis kry ook 'n interessante geur met die fyngekapte blare. As u nie die kruid koop nie, maar dit in die bos versamel, moet u oppas om dit nie met gevaarlike giftige plante te verwar nie.

Wilde knoffel laat geen slegte asem nie

Soos die Federal Center for Nutrition (BZfE) verduidelik, is die tipiese reuk en smaak van wilde knoffel te wyte aan swaelverbindings in die eteriese olie.

In teenstelling met knoffel, laat wilde knoffel nie 'n onaangename slegte asem na die eet nie.

Oor die algemeen moet die blare eers aan die einde van die kooktyd by die geregte gevoeg word, omdat die aroma verlore gaan as dit verhit word. As u wil, kan u die smaak van die kruie versag deur dit kort te blanseer.

Risiko vir verwarring met giftige plante

Volgens die BZfE behoort wilde knoffel (Allium ursinum), ook bekend as wilde knoffel, tot die prei-familie en hou dit verband met knoffel en ui. Elke plant vorm ten minste twee lansetvormige, heldergroen blare.

Die plante is wydverspreid in ons woude. As u in die lente deur klam bosagtige woude en skaduryke gemengde woude stap, kan u die blare ontdek en self versamel. Beer se knoffel moet nie verwar word met die lelie-van-die-vallei en tydlose herfs nie.

Omdat hierdie baie giftige plante bestanddele in hul blare bêre wat lewensgevaarlike vergiftiging na verbruik kan veroorsaak.

Die eerste tekens van vergiftiging sluit in naarheid en braking, krampe, akute bloedsomloopprobleme en bloedige diarree.

Hierdie simptome verskyn twee tot ses uur na die eet. Enigiemand wat sulke klagtes het nadat hy vermeende wilde knoffel geëet het, moet beslis 'n dokter raadpleeg.

Belangrike onderskeidende kenmerke

Die BZfE verduidelik hoe die plante van mekaar onderskei kan word: die beste ding is om die blare saam te vryf. Dan ruik die wilde knoffel sterk na knoffel, wat dit duidelik van sy giftige doppelgangers onderskei.

Dit word egter problematies met verdere monsters as die reuk steeds aan die vingers vassit. Daarom is 'n goeie kennis van die spesie noodsaaklik om te versamel.

Ander kenners wys daarop dat die blare en stingels die belangrikste kenmerke van die plante onderskei. Elke wilde knoffelblaar groei van die grond af op 'n enkele stam, gewoonlik in groepe naby aan mekaar.

Lelie van die vallei het egter altyd twee blare op 'n stam.

En in die herfs tydlose stingels ontwikkel omvattende blare, dit wil sê dat die blare aanvanklik naby die stam is en dan oop is.

Lekker en baie gesond

Alternatiewelik is wilde knoffel ook beskikbaar in die lentemark op die weeklikse mark en in goed gevulde supermarkte. Volgens die BZfE kom hierdie produk uit gemagtigde wildversamelings.

Voor gebruik, moet die blare deeglik gewas word om die aanhegtende insekte te verwyder en om besmetting met die jakkals lintwurm te voorkom.

Terloops, wilde knoffel is nie net baie lekker nie, maar ook gesond. Dit bevat belangrike vitamiene en minerale soos vitamien C, mangaan, magnesium, yster en swael.

In naturopatie word die kruie onder meer gebruik teen arteriële verkalking en hoë bloeddruk.

Die blare is ook geskik vir ontgifting. (Ad)

Inligting oor skrywers en bronne